السيد محمد حسين الطهراني
52
معاد شناسى (فارسى)
طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ دلالت بر آن دارد ؛ پس مردم بواسطهء كتابِ اصل كه روحش امام مبين است خوانده ميشوند بسوى نامهء عمل و اين نكته بسيار شايان دقّت است . و محصّل از كلام چنين شد كه اصحاب يمينى داريم ، و اصحاب شمالى ؛ و معناى اصحاب يمين اين نيست كه نامهء عمل به دست راست آنها ميرسد ، و اصحاب شِمال هم اين نيست كه نامهء عمل به دست چپ آنان ميرسد بلكه مراد اينست كه نامه از جانب سعادت و رحمت و عافيت و نيز از جانب شقاوت و شُؤم و لُؤم به انسان داده مىشود و نامهء عمل نفس كتاب و عمل انسان است كه استنساخ شده ؛ و انسان را مواجه مىكند با تمام اعمالى كه در دنيا انجام داده است . در تمام قرآن كريم آياتى كه وارد شده است همين است كه فقط از دو ناحيهء خير و رحمت كه تعبير به يمين شده است و از ناحيهء ذلّت و نكبت كه تعبير به شِمال و يا پشت سر شده است نامه به افرادى كه در قيامت حضور پيدا كردهاند داده مىشود ؛ با اينكه ميدانيم در بعضى از آيات قرآن مردم را به سه قسمت تقسيم كرده است و غير از اين دو دسته دستهء ديگرى موجود است : وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ . « 1 » « و شما گروه خلائق در روز قيامت به سه دستهء مختلف منقسم ميشويد : دستهاى گروه راستان هستند كه اصحاب اليمينند و چقدر
--> ( 1 ) آيات 7 تا 11 ، از سورهء 56 : الواقعة